Interview with Dyanne Beekman

'In bedrijven staat de tijd soms stil'

Dyanne Beekman is bekend als tv-styliste, presentatrice en make-over-specialist. Maar tegenwoordig richt ze zich vanuit Breukelen vooral op bedrijfskleding. Hoe sexy is dat eigenlijk? 
Een Dutch designer die vorig week op de Champs-Elysées, de meest prestigieuze laan van Parijs, tijdens dé Men’s Fashion Week haar bedrijfskleding van fastfoodgigant McDonald’s toont tijdens de show van het gerenommeerde modehuis Vetements. Dat is wat je op het eerste gevoel noemt een ‘ietwat aparte combinatie’.

Maar niet voor Dyanne Beekman zelf. Frankrijk is alweer het achttiende ‘Mac-land’ waar ze voet aan de grond krijgt. Letterlijk, want de fashionable bedrijfssneaker die onderdeel uitmaakt van haar collectie – ‘loopt lekker, voorkomt vermoeide voeten, slipt niet weg op gladde keukenvloeren’ – is één van haar paradepaardjes. Ook de Fransen gingen overstag om hun personeel ‘stoerder en eleganter’ te kleden.

En vergeet het praktische vooral niet, want dat is bij elk bedrijf dat ze kleedt hét uitgangspunt. Aard van het beestje, zegt ze. ,,Ik was altijd al meer van de sneakers en jeans dan van de hakjes en rokjes, nooit echt een fashionmeisje. Eigenlijk heb ik altijd maar één doel: mensen gelukkiger maken met onze kleding. Als het beter zit en trendy oogt verkoop je er direct geen hamburger extra door, maar indirect wel.’’

Mensen vergeten, zegt ze, dat personeel dat zich lekker voelt en er goed uitziet beter presteert, niet zo snel wegloopt en minder verzuimt. ,,Toen McDonald’s mij tien jaar terug als imago-consultant benaderde, was één van de dingen die me opviel bij het maken van een dna-analyse van het concern dat ze mannetjes en vrouwtjes hetzelfde kleedden. Ze zagen ook niet dat er onderscheid is tussen een slank persoon en een volslank persoon. Door medewerkers via ons stijlboekje zelf hun outfit samen te laten stellen, konden ze meer laten zien we ze zijn. Natuurlijk, ik bedacht een ruitje in de blouses omdat je daar minder vlekken op ziet, maar bedrijfskleding kun je óók stylen. Draag je een jeans hoog of laag? Voel je je prettiger bij een denim blouse? Tegelijkertijd moet het materiaal zo hoogwaardig zijn dat kleding niet verkleurt en je niet aan iemands jeans kunt zien of-ie er al lang of kort werkt.’’

Hoe anders is het om onbekenden als Max en Madelon van de Mac onder handen te nemen terwijl je Marco Borsato en Wendy van Dijk gewend bent?
,,Het maakt echt geen verschil. Ik ben altijd een nuchter meisje geweest. Allure is niet relevant. Ik raak niet opgewonden van bekende mensen. Ik hou er wél van als mensen iets kunnen en dankzij ons nog beter uit de verf komen. Dat kan een zanger zijn, of een medewerkster van Museum Beeld en Geluid of het Spoorwegmuseum. Het gaat mij er om mensen de beste versie van zichzelf te laten zijn. Kleding draagt daar wezenlijk aan bij. Als ik anderen blij maak en onzichtbaar blijf buiten de spotlights, is dat ook ok.’’

Moet je je vaak verdedigen nu je je profileert in deze tak van de modewereld?
,,Pas nog. ‘Oh, je doet nu ook bedrijfskleding, dat is toch helemaal niet sexy?’. Maar juist in die wereld kun je het verschil maken. De tijd lijkt er soms stil te hebben gestaan. Personeel draagt vaak kleding van slecht materiaal. Met de kleuren van het bedrijfslogo er in verwerkt. Dan lopen ze in iets met fuchsia, mintgroen en turquoise. Waarom? Als niemand zich er in thuis voelt werkt dat averechts. Er zijn overigens interviews te vinden waarin ik zeg niets te hebben met bedrijfskleding, noem het voortschrijdend inzicht.’’

Wat is hét eerste waar je aan denkt als je een bedrijfslijn ontwerpt?
,,Hoe zou ik er zelf bij willen lopen? Ik heb bij mijn metamorfoses zoveel mannen en vrouwen voor de spiegel gehad dat ik de pijnpunten natuurlijk ken. Ik weet hoe mensen naar zichzelf kijken en oordelen. Ik vind vooral dat bedrijfskleding zo ontworpen moet zijn dat je er mee kunt variëren.’’

Hoe meet je of iets werkt?
,,Ik doe heel veel op gevoel. Leg wortels van bedrijven bloot. Neem restaurantketen ’t Zusje. Hun dna: de stoutste van de klas. Bourgondisch. Ze willen mensen verwennen tot in het kleinste detail. Bij die kernwaarden paste de zwarte outfit die het personeel droeg helemaal niet. Bedienend personeel viel niet op. Op een testdag van mijn bedrijfskleding was één van de meiden in haar nieuwe outfit – witter, en met een jeans, tasje en Zusje-broche – in no-time terug in de keuken. Iedereen keek ineens naar me, zei ze geschrokken. Het blijkt te werken dus. Dan ben ik trots.’’

Een sneaker die zorgt dat je niet uitglijdt, een touwtje in een jeans die maakt dat-ie beter zit als vrouwen ‘m laag willen dragen. Van wie heb je dat praktische?
,,Van mijn moeder denk ik. Dat was een echte zakenvrouw. Mijn vader was de creatievere van de twee. Gaan deze eigenschappen niet samen? Bij mij is het tocht écht fifty-fifty. Toen ik Frans leerde kennen (Ten Berge, oud-topman van C&A, en haar huidige levenspartner met wie zij ook de Beekman Group runt, red) was hij al snel onder de indruk van het pragmatische in mij. Dat ik niet meteen riep ‘wat vind je van mijn ge-wééel-dige idee’, maar óók vrijwel direct vroeg wat het budget was.’’

Hoezeer is Dyanne’s wil wet?
,,Ehhh. Een journalist zei ooit dat ik best lief was voor iemand van wie hij dacht dat ze een kenau zou zijn. Dat laatste herkende ik me totaal niet in. Ik ben wel degelijk een teamplayer. Ik moet alleen nu ook plotsklaps aan Gerrit van der Valk denken. Hij zei ooit: Het hoeft niet altijd op mijn manier, maar mijn ideeën zijn wel altijd de beste. Geweldige uitspraak.’’

Hoeveel pijn heeft het afstoten van één van je geesteskindjes, de Dyanne Store, je gedaan? 25 vestigingen was ooit het streven.
,,We moesten een serieuze keuze maken in een fashionwereld die in brand stond. Iemand adviseerde me: Dyanne, een paar winkels in Nederland is leuk, maar qua bedrijfskleding kun je de wereld veroveren. De verhuizing van de Dyanne Store – zoals ik het noem zonder dat er een nieuwe bestemming is – was het moeilijkste besluit ooit om te nemen. Stiekem droom ik wel eens van een winkel in elk land waar we bedrijfskleding maken. Die afzetmarkt is onwijs groot, want als mensen daar op hun werk lekker lopen in onze jeans willen ze die privé ook dragen.’’

Welke datum plakken we er op?
Lachend: ,,Geen. Het is iets voor later als ik groot ben. Misschien.’’

Je bent 47. Bent moeder. Hebt ook reuma. Hoe hou je alle ballen in de lucht?
,,Door keihard te werken en niet te klagen. Zeikwijven worden niet geboren maar gecreëerd zeg ik vaak. Ik besloot acht jaar terug heel open over mijn reuma te zijn omdat ik steeds maar weer hoorde dat mensen hun ziekte als excuus gebruikten. Je moet het vooral niet als een beperking zien. Mijn collega’s zullen nooit aan me zien of ik pijn heb, maar ze kunnen het wel afmeten aan mijn outfitkeuze. Thuis staan elke ochtend drie paar schoenen, de hak verschilt. Hoe ik wakker wordt, stram of niet, bepaalt welk paar ik die dag draag.’’

Je bent een wereldreizigster, maar Breukelen is voor werk en privé je thuishaven.
,,Het voelt hier ook echt als thuis. Als 9-jarige zag ik ooit een boerderij voor me. Ik weet niet of ik het heb gedroomd of dat het echt zo was. Twaalf jaar terug kochten we zoiets. Het is mijn alles. Ik begin de dag met Yoga. Ik hak graag hout in de tuin of bagger een sloot uit. Ik woon graag tussen de koeien. Het bedrijf ligt hier lekker centraal, vlakbij Schiphol. En ‘Brooklyn’ bekt lekker naar buitenlandse gasten, dat is handig.’’

Als Dyanne Beekman een dna-analyse maakt van Dyanne Beekman dan….
,,Zie ik een persoon die door al het reizen en mijn leeftijd zwaarder is geworden. Dat zit me wel eens in de weg. Maar ik hoef ook niet zo dun als vroeger te zijn. Ik ben bovenal een mooie, rijpe vrouw die de schoonheid van elke leeftijd accepteert.’’